150 jaar leven in Eindhoven 08 - Volkshuisvesting in Eindhoven -
18537
portfolio_page-template-default,single,single-portfolio_page,postid-18537,theme-bridge,bridge-core-1.0.6,cookies-not-set,woocommerce-no-js,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode_grid_1300,columns-3,qode-theme-ver-18.2,qode-theme-bridge,disabled_footer_bottom,wpb-js-composer js-comp-ver-6.0.5,vc_responsive
Categorie
150 jaar leven in Eindhoven
Over dit project

De  geschiedenis van de huisvesting van de Eindhovenaren in de afgelopen 150 jaar is een boeiend verhaal. Dat het samenspel tussen alle betrokken spelers op het gebied van volkshuisvesting niet zonder problemen is verlopen, laat zich raden.

Naast de algehele bevolkingsgroei stijgt vanaf 1870 de vraag naar woonruimte extra snel door de opkomende industrialisatie en verstedelijking. Aanvankelijk is er in de dorpen rondom het stadje Eindhoven veel weerstand tegen de komst van nieuwe arbeidskrachten, ingegeven door de angst dat ze bij werkloosheid en ouderdom een beroep op lokale voorzieningen, dus de gemeentekas, zullen doen.

Schoorvoetend maken ondernemers werk van de huisvesting van arbeiders en middenstanders. De Vereeniging ‘Eindhoven Vooruit’ loopt daarbij voorop. Tevens neemt de snel groeiende firma Philips zelf het heft in handen voor de huisvesting van haar personeel met Philipsdorp.

Vanaf het begin van de twintigste eeuw maakt de rijksoverheid de oprichting van woningcorporaties mogelijk.  De annexatie van de omliggende dorpen tot Groot-Eindhoven in 1920 zorgt er voor dat de voor woningbouw benodigde infrastructuur gerealiseerd en geëxploiteerd kan worden. De groei van de woningvoorraad is mede te danken aan de bouwactiviteiten van de eerste corporaties uit die tijd. Maar ten tijde van de crisis in de  jaren ‘30 is ook door particuliere investeerders op grote schaal gebouwd.

Na de oorlog neemt de woningvoorraad eerst langzaam toe en het zal dan tot begin jaren ‘70 duren, voordat het kwantitatieve woningtekort is ingelopen. Daarna komt er ruimte voor variatie en diversiteit. Toch is er nog altijd sprake van een tekort. Dit komt niet alleen door de permanente groei van de Eindhovense bevolking, maar ook door de voortdurende ‘gezinsverdunning’.